( 1 ) و كسى كه امام جماعت شود ولى در موارد حضور مردم ، و قرائت ، و ركوع ، و سجود ، و قعود و قيام خود رعايت حال آنان را نكند و نماز را بيش از حدّ متعارف طولانى نمايد ، نمازش را به او بازگردانند ( نمازش پذيرفته نمىشود ) چرا كه نمازش از استخوانهاى سينهء او فراتر نخواهد رفت و جايگاه وى در نزد خداى متعال همانند جايگاه حاكم ستم پيشهء متجاوزى است كه مصلحت افراد زير دست خود را در نظر نمىگيرد و صلاحيّت امر و نهى آنان را ندارد و بر اساس احكام الهى اجازهء امامت بر آنان را ندارد . در اين هنگام امير مؤمنان على عليه السّلام از جاى خود برخاست و عرض كرد : يا رسول اللَّه ! پدر و مادرم به فدايت باد ! جايگاه حاكم ستمگر و متجاوزى كه صلاحيّت رهبرى و امامت بر افراد زير دست خود را ندارد و بدون اذن خداوندى ، اين منصب را به دست آورده است ، چيست ؟ ! حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : او چهارمين آن چهارتن است كه عذاب و كيفر آنان در روز قيامت از همهء مردم شديدتر و دشوارتر است : ابليس و فرعون ، و آن كه كسى را ( بيگناه و عمدا ) به قتل برساند ، و چهارمين آنها همان حاكم ستم پيشهء متجاوز است . ( 2 ) و كسى كه برادر نيازمند مسلمانش براى گرفتن وام به او مراجعه كند و او از دادن وام ( با داشتن توانايى ) سر باز زند ، خداوند در روزى كه به نيكوكاران پاداش كار خير عنايت مىفرمايد ، بهشت را بر او حرام خواهد كرد .